உட்பொருள்

கைகூப்பி நம்பிக்கையை வேண்ட
வரிசையிடம் சேரும் கால்களை
வகையாய் பிரித்திடும் பொருள்
உலகில் உலவும் உட்பொருள்…!

பொருள் இல்லாத இடத்தில் கோவில்கள் இருப்பதில்லை. இருந்தாலும் இருள் சூழ்ந்து இருக்கும். ஏன் என்று சிந்தித்தால் உணர்வது இன்றைய உலகில் கடவுள் பொருள் அவதாரம் எடுத்திருப்பதாக தோன்றும். ஒரு விதமான மாயை…

ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், அனைத்தும் அலையென்று அறிந்த பிறகும் மனம் கோவில்களைத் தேடி அலையும். இருள் இருந்தால் அருள் இருக்காது, பொருளுடன் மக்கள் கூட்டம் இருந்தால் அருள் மழை பெய்யும் என்ற எண்ணங்கள் அனைவரது மனதிலும் அடித்து தொங்கவிடப் பட்டிருக்கிறது.

பின் எதற்கு கோவில்கள் ?
இக்காலத்தில் அறிவை வளர்க்க பல உபயங்கள் வந்து நிலைத்ததனால், அறிவை ஒருங்கிணைத்து வளர்க்கும் நிலையை கோவில்கள் இழந்து வருகின்றன.

மனம் தூய்மை அடைந்தால், “இருள் அகலும் அருள் அடையும்” என்ற எண்ணங்களை புரிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு அடிப்படை கல்வியறிவு அனைவருக்கும் வாய்த்ததனால், அடிப்படை அறிவை வழங்கும் நிலையை கோவில்கள் இழந்து வருகின்றன.

எஞ்சியிருப்பது மனத்தூய்மையும், பொழுதுபோக்கும் மற்றும் தானமும் தான்.
இக்காலத்தில், வறியவர்களுக்கும் எளியவர்களுக்கும் தானம் அளிக்க மட்டுமே கோவில்களுக்கு செல்ல முடியும். அப்படியென்றால் எதற்கு அக்கால உண்டியல் நடைமுறை இன்றும் அறநிலையத்துறை பின்பற்றுகிறது ? புரியவில்லை. ஒரு வங்கி கணக்கு எண் போதுமே.
மீதம் இருப்பது பொழுது போக்கும், மனத்தூய்மையும் தான்.

இக்காலத்தில், அவரவர் மனையிலே பொழுதை பயனுள்ளதாக போக்கிக் கொள்ளலாம். அவரவர் மனையில் மனதை தூய்மைப் படுத்தலாம்.

எதற்கு சுற்றி வர வேண்டும், உண்மையை நேராக உரைக்க விரும்புவது தானமும் தர்மமும் பொருள் நிறைந்தவர்களுக்குத் தான். ஏழைகள் என்று உங்கள் மனது உணர்ந்தால் எஞ்சிய பொருளை வருங்காலத்திற்காக சேமியுங்கள்.
ஏழைகள் கோவில்களுக்கு தானம் தருவதை தவிருங்கள். பொருளையும் அருளையும் கோவிலுக்குச் சென்று பெற்றுச் செல்லுங்கள்.
கோவில்கள் என்றென்றும் ஏழைச் செல்வங்களுக்குத் தான்.

எழுத்துப்பிழைகளை மறந்து, கருத்துப்பிழைகளை உணர்த்துவாய்……

இனிதாய் அருள்வாய்………..

நீயுறங்கும் பொழுதில்…

ஊஞ்சலாடிய தொட்டிலும் குதித்தாடிய கட்டிலும்
உன்தடம்பதிக்க வரிசையில் கைகட்டி நின்றன
ஊட்டிவிட்ட பொம்மையும் அவிழ்த்துவிட்ட ஆடையும்
உன்விரல்பற்றி வலம்வர தொட்டுப்பிடிக்க வந்தன
ஊதிவிட்ட பலூன்களும் கிழித்துப்போட்ட காகிதமும்
உன்கரம்பட்டு ஆடிட காற்றிலோடி பறந்தன
ஊற்றியெறிந்த புட்டிகள் வண்ணவண்ண டப்பிகள்
உன்கவனத்தை கவர்ந்திட உருண்டோசை எழுப்பின