நாடகமொன்று கண்டேன்….

நாடகம் நடந்து கொண்டிருந்தது
பாத்திரங்கள் கவிழ்க்கப்பட்ட இடத்தில் தொடங்கி
காலியான இருக்கைகள் நிறைந்த அறைவரையில்!
உருவத்தை மாற்றாமல் பாத்திரங்கள் மாறின…
கேள்விகளும் பதில்களும் பல்லாங்குழி ஆடின
வேடிக்கை பார்த்த காலமும் மயங்கி
அவளின் பின்னாலே அலைந்தது…
காலத்துடன் கண்களும் கைகோர்த்துக் கொண்டது
இலக்கண இலக்கியத்துக்கு அங்கு வேலையில்லை
எதனைக் கண்டான் நாடகம் படைத்தான் என
யாரும் சொல்லியிருக்கிறார்களா!
தெரியவில்லை! தெரிய விரும்பவில்லை
நாடகம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது ….

அலைகள்

படிப்பது உணர்ந்திட வாய்ப்பில்லை என்பது போல
எழுதவில்லை என்றால் வாழ்ந்திடும் ரகசியம் போல
எழுந்துவரும் பூதங்களை அடக்க முடியாதது போல
எழுந்துவரும் புலனினை அடக்க முடியாது போல!.

தொடர்பு

நிழல்களை ரசித்திருந்த நடையில்
தடையாய் வந்தது மேகக்கூட்டங்கள்
வண்ண மேகங்களை ரசித்திருந்த நடையில்
தடையாய் வந்தது மரங்களின் வரிசைகள்
சிதறும் ஒளிகளில் மயங்கிய மனதை
கலைத்தது வாகன-ஒலிப்பான்களின் கதறல்கள்
ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாது போலிருந்தாலும்
சுழன்று கொண்டிருந்தது அவைகளுக்கான தொடர்பு.
தொடர்புகளின்றி எதுவும் இயங்காது!

உட்பொருள்

கைகூப்பி நம்பிக்கை வேண்ட
வரிசையிடம் சேரும் கால்களை
வகையாய் பிரித்திடும் பொருள்
உலகில் உலவும் உட்பொருள்…!

நீயுறங்கும் பொழுதில்…

ஊஞ்சலாடிய தொட்டிலும் குதித்தாடிய கட்டிலும்
உன்தடம்பதிக்க வரிசையில் கைகட்டி நின்றன
ஊட்டிவிட்ட பொம்மையும் அவிழ்த்துவிட்ட ஆடையும்
உன்விரல்பற்றி வலம்வர தொட்டுப்பிடிக்க வந்தன
ஊதிவிட்ட பலூன்களும் கிழித்துப்போட்ட காகிதமும்
உன்கரம்பட்டு ஆடிட காற்றிலோடி பறந்தன
ஊற்றியெறிந்த புட்டிகள் வண்ணவண்ண டப்பிகள்
உன்கவனத்தை கவர்ந்திட உருண்டோசை எழுப்பின

நீயிருக்கும் வேளையிலே

நீயிருக்கும் தெருக்களில்
மலர்களுக்கு வருத்தம் வரும்
மலர்சரங்களோ ஏக்கத்தில்
கூடையில் சுருண்டு இருக்கும்…
நீநடக்கும் பாதையில்
பார்வைகள் பாய்ந்து வரும்
மணல்களும் கற்களும்
காலணியுடன் போர் தொடுக்கும்…
வுன் பேச்சைக் கேட்டால்
குயில்களுக்கு கோபம் வரும்
செல்ல சிணுங்களுக்கு
சிட்டுகளுடன் இடம் பெயரும்…
தென்னகத்து நிறத்தை கண்டு
மயில்களும் வம்பிழுக்கும்
சிரித்த முகத்தை காண்டால்
சிலைகளுடன் போட்டியிடும்….
போதும்…. பார்வை சரியில்லை
கற்பனைக்கு பா(ர்)வைகள் காரணமல்ல…..

தேன்சிட்டுகள்

அதுவந்து அமர்ந்து பார்த்ததில்லை
பறந்தபடி உண்டதைப் பார்த்ததுண்டு
கீச்சென்றாலும் நிழலைப் பார்த்ததில்லை
சட்டென்று வந்துபோவதை பார்த்ததுண்டு
விளக்கும் வெளிச்சமும் நிறைந்திருக்கும்
கோபுரமும் அலைகளும் இருந்திருக்கும்
தெருக்களில் அவற்றைக் காணவில்லை
மரங்களில் மலர்களில் தேன்சிட்டுகள்!.

பார்வைகள் பலவிதம், அதிலிது ஒரு விதம்

இருக்கும்வரை உறுதியாக இருக்கின்றன மரங்கள்
மலர்வது கனிவது இலையுதிர்வதென சுழண்டாலும்
எந்திரத்தனமான வாழ்வெனமனிதன் நினைத்தாலும்
அடைக்கலம் தருகின்றன பறவைக்கும் மனிதனுக்கும்!
இறக்கும்வரை உறுதியாக இருக்கின்றன பறவைகள்
வளர்வது பறப்பது வலசைபோவதென சுற்றினாலும்
எந்திரத்தனமான வாழ்வெனமரங்கள் நினைத்தாலும்
அடையாளமும் தருகின்றன மண்ணிற்கும் மரத்திற்கும்!

இருளில் வந்த கவிதை

பற்றிட பற்றிடும்
———————
எண்ணையை ஏற்றிடாத நூலும்
எரிந்துவந்த குச்சியின் சாம்பலும்
எண்ணிக்கை குறையும் பெட்டியும்
என்றாவது சொல்லிடும் தலைப்பை!.

பி.கு:- தினந்தோறும் இரவு 7 – 8 மின்தடை தான்.