கவர்தல்

கவர்தல் என்பதை, தெரிந்த நன்றாக புரிந்த ஒன்றை மனதில் பதித்து, தக்க சமயத்தில் தமக்குரிய நடையில் வெளிப்படுத்துதல் என்றும் கூறலாம். தெரிந்தும் தெரியாமலும் என இருவகையாக கவர்தல் நிகழும். மிகவும் பிடித்த பிரபலங்களின்/அன்பர்களின் நடை உடை பாவனைகள் பலரை எளிதில் கவரும். ஏதாவது ஒரு நிகழ்ச்சிகளில்லதை அனைவரின் முன்பாக அதை வெளிப்படுத்துவார்கள். இது ஒருவகையில் ஜெராக்ஸிங் மாதிரியான நிகழ்வாக இருக்கும். இது முதல்வகை. மற்றொரு வகை ஆழ்மனதில் பதிந்து இருக்கும் பிடித்தவர்களின் வார்த்தைகள் மற்றும் அவர்களின் சில வழக்கங்கள் தானாக தன்னுடைய கற்பனையுடன் சேர்ந்து நிகழ்வாகவோ அல்லது வார்த்தைகளிலோ வெளிப்படும். இவ்வகையான கவர்தல் பொதுவாக எழுத்துத்துறையில் அதிகமாக காணப்படும். இது இரண்டாவது வகை.

அனைவரும் என்றாவது ஒருநாள் கவர்தலை வெளிப்படுத்தியே ஆகவேண்டும் என்பது அனைவருக்கும் உண்டான பொதுவான தலைவிதி போலும். இத்தளத்தில் உள்ள சில கவிதைகளில் கவிஞர் கண்ணதாசன் கவிதை வரிகளின் தாக்கத்தையும், கவிஞர் வாலி அவர்களின் கவிநடையையும் காண முடியும். இரண்டாவது வகையாக இருக்கக்கூடும்.

திரு. சுகி. சிவம் அவர்கள், இதைப்பற்றி பொய் முகங்கள் என்ற தலைப்பில் எழுதியிருக்கிறார். அவர் கவர்தல் என்ற முறையில் அணுகாமல், ஒவ்வொருவருக்கும் பல முகங்கள் உண்டு, அது பல்முகமல்ல, பலரது முகங்கள் என்று தத்துவங்களின் வழியில் கவர்தலைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார். அனைவரும் சமூகத்தால் உருவான சமூக மனிதர்களே…என்ற கருத்தோடு கவர்தலுக்கான அடிப்படையை விளக்கியிருக்கிறார்.

உளவியலைப் பொறுத்தவரை இது மெமெடிக்ஸ் என்ற பிரிவில் விளக்கப்பட்டு இருக்கிறது. மெமெடிக்ஸின் அடிப்படைக்கூறு மீம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மீம் என்பதை மிஸ்டர். ரிச்சர்ட் ப்ராடி “ஒரு எண்ணம், நம்பிக்கை அல்லது மனப்போக்கு – ஒருவரிடம் இருந்து மற்றவருக்கு பரவுவது” என்று கூறுகிறார். மீம் என்ற வார்த்தையை உருவாக்கிய மிஸ்டர். ரிச்சர்ட் டாக்கின்ஸ் அதை “பிறர் நடவடிக்கையை பிரதிபலித்தல்” என்று கூறுகிறார். தினந்தோறும் பலநூறு மீம்கள் நம்மிடம் பரவிக் கொண்டிருக்கிறது. மீம்களை கவரும் போது, நல்லவையா அல்லது கெட்டவையா என மனதால் பாகுபடுத்த முடியாது. என்னை ஆட்கொண்ட மீம் என்னவென்று யோசித்து பார்த்தேன். தும்மல் வந்நவுடன் என்னுடைய தாயார் “அம்மா” கூறுவார். அதனால் நானும் பதினைந்து வருடங்களுக்கு மேலாக அதை பிரதிபலித்திருந்தேன். ஆனால் அது,வேலைக்காக பெங்களூர் சென்றபின் சில வருடங்களில் “முருகா” என மாற்றம் அடைந்தது. உபயம் என்னுடைய சீனியர். நல்ல பக்திமான். என் மனைவியோ “பாபா” என்று பிரதிபலித்துக் கொண்டிருக்கிறார். இதுவரை நாங்கள் இருவரும் மாற்றவில்லை. ஆக, விருப்பங்களே பிரதிபலித்தலை தேர்வு செய்வதாக நினைக்கிறேன்.

சிலர் தன்னுடைய நகல்களை அவ்வளவாக ரசிப்பதில்லை. சிலருக்கோ நகலாக ஏதேனும் வாராதா.. என்ற ஏக்கத்தில் காலத்தைக் கடத்திக் கொண்டிருப்பார்கள். சிலர் கவர்தலை தவிர்க்க விரும்புவார்கள். பலரோ கவர்தலை தங்களின் மூலதனமாக வைத்திருப்பார்கள். இவ்வகையான முரண், இந்த சமூகத்தை கூர்ந்து நோக்கினால் புலப்படும்.

பற்றாமல் விளக்கு எரியாது என்பதைப் போல, கவராமல் மனிதனால் பிரகாசிக்க முடியாது என்பதை காலம் காட்டிக் கொண்டு கடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் எவ்வகை என்பதை, அவரவர் விருப்பங்களே தேர்வு செய்கின்றன.

உதவிய புத்தகங்கள்:-
1. மனசே நீ ஒரு மந்திரச் சாவி – திரு. சுகி. சிவம்
2. மழுப்பல்களை நிறுத்துங்கள் (Stop the Excuses By – Dr. Wayene W. Dyer)

நினைவு நாடாக்கள்

ஆனந்த விகடனில் தொடராக வந்தது. தொடராத என்னைப் போன்றோருக்கு தற்பொழுது புத்தகமாக வந்துள்ளது. இருக்க வேண்டும் உங்கள் எழுத்து வாராவாரம்; இருக்க கூடாது உங்கள் எழுத்து வாரா வாரம்!
என்று ஆரம்பமே கவிஞரின் கலைநயதில் களைகட்டுகிறது. முதல் தொகுப்பே வாழ்க்கையை பிய்து பின்னி விளையாடுகிறது. ஒரு சிலருக்குத் தான் கிடைக்கும் இவ்வகை எழுத்தில் வாழ்வும், வாழும் எழுத்தும்.
நிஷ்காம்ய கர்மம் என்றொரு தொகுப்பு, நமக்கிட்ட பணியை விருப்பு வெறுப்பின்றி செவ்வேனே செய்ய வேண்டும் என்பதைப் பற்றியது. தொழில் வேறு நம்பிக்கை வேறு என்று வாழ்ந்தவர்களைப் பற்றிய சுவையான தொகுப்பு அது. தொகுப்பின் சாரத்தை, கவிஞர் தன்பாணியில் ஒரு கவிதையில் அடைத்திருப்பார்.

பாட்டும் வசனமும்
படத்தில் வரும் சமயத்திற்கேற்றபடி;
சமயத்துக் கேற்றபடி அல்ல!

நினைவு நாடாக்களை முழுவதுமாக படித்து முடிக்கும் போது தான் அதன் அர்த்தம் புரிய ஆரம்பித்தது. நினைவும் அது பதிந்த நாடாவும், சிலசமயம் சிலர் வசதிக்கேற்றபடி (ஏனோ மனது இதைச் சொல்லுகிறது???).
ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல மூன்று தலைமுறையைக் கண்ட கவிஞர் வாலிபக்கவிஞர் என்பதைப் பல தொகுப்பில் பார்க்க முடிந்தது. கண்ணதாசனைப் பற்றிய கவிதை “பகைவனுக் கருள்வாய்” என்ற தொகுப்பில் இருந்தது. தலைப்பு தெளிய கொஞ்சம் காலவகாசம் தேவைப்பட்டது.

மாலை நேர மேடைகளில்
கண்ணதாசனும் அடியேனும்
எலியும் பூனையுமாய்; கோப்பை
ஏந்தும் பொழுதுகளில்
எதுகை மோனையுமாய்!
எம்.ஜி.ஆரும், கண்ணதாசனும், வி. கோபாலகிருஷ்ணனும், டி.எம்.ஸூம், எம்.ஸ்.வியும், இளையராசாவும் பல தொகுப்புகளில் எட்டிப் பார்க்கிறார்கள். நினைத்தாலும் பிரிக்க முடியாத உறவுகள் என்று தோன்றுகிறது.
காலத்தின் ஆளுமை என்றொரு தொகுப்பு, கொஞ்சம் கவியரங்கத்தைப் பற்றியது. காரைக்குடி கம்பன் கழகத்திற்கு கவிஞரால் பாடப்பட்ட கவிதையும் இருக்கும். அருமையான சிந்தனையைக் கொண்டிருக்கும். வார்த்தைஜாலங்களை புதுக்கவிதையில் இஷ்டத்துக்கிடலாம்; ஆனால் காவியத்தில் இடுவது கொஞ்சம் கடினம் என்றே நினைக்கின்றேன்.

சிறுகுரங்கென அதன்வாலில் தீவைத்தானே-
அதுகொளுத்தியதோ அவனாண்ட தீவைத்தானே!

காலத்தின் ஆளுமையின் சாரம் “அடக்கமாகும் வரை அடக்கமாக இரு!” என்பதுதான்.
வார்த்தைஜாலங்களுக்கு என்று ஒரு தொகுப்பு உண்டு, பெயர் “இரு தலைப்புகள்”. நாகூர் – நா கூர்; மதுவருந்தியது – மது வருந்தியது; கண் மூடியதால் மண் மூடியவர்கள் அல்ல – மண் மூடியதால் கண் மூடியவர்கள் என வரிக்கு வரி ஜாலங்கள் ஜலங்களாக ஓடுகின்றது. நனைவதில் விருப்பம் உள்ளவர்கள் நன்றாக நனையலாம்.
உடுமலை நாராயணகவியைப் பற்றி ஒரு தொகுப்பு, இதுவரை கேள்விப் பட்டிராத விசயங்களைக் கொண்டுள்ளது. உள்ளதை உள்ளபடி சொல்ல கொஞ்சம் தைரியம் வேண்டும். கவிஞருக்கோ அது தாராளமாக உள்ளது. கொஞ்சம் மனதை நெகிழ வைக்கும் தொகுப்புகளுக்கும் குறைவில்லை இப்புத்தகத்தில். கவிஞரின் கன்னிக் கவிதையை சொன்ன இடமும் சொல்லிய விதமும் ஆஹா!!!

நிலவுக்கு முன்னே
நீவர வேண்டும்;
நீவந்த பின்னே
நிலவெதற்கு வேண்டும்?

குறையொன்றுமில்லை என்ற தொகுப்பின் வழியாக குறையொன்றுமில்லை என்று சொல்லி நிறைவு செய்திருக்கிறார் கவிஞர். படித்து முடித்ததும் குறையொன்றுமில்லை என்றே தோன்றியது.
ஆண்ட கவிக்கு, ஏழையின் பரிசு.ஏதோ என்னால் முடிந்தது….

காவிரிக் கவிஞரின்
பாவிரியும்; காவியத்தில்
வேல்விழிக்கு ஆடவரும்
கைகோர்க்க ஆடவரும்!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ நன்றி ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
நிழற்பட உபயம் – தமிழ் ஹிண்டு